[Fic]AEGYO :: Chp.5

posted on 23 Nov 2011 22:28 by thejingz in AboutFiction
 
 
Title ::    AEGYO :) พี่ครับผมรักพี่
 
Pairing :: Doojun x Yoseob
 
Type :: Fiction
 
Author :: thejingz
 
NOTE :: This is the Second Series in "MASTERMIND THE SERIES"
 
-----------------------------------------------------
เพลงประกอบฟิค }} จิ้มฟัง
Ost. ใกล้ไป - Friday
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
MASTERMIND THE SERIES
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
:: CHAPTER 5 ::
"...ความรู้สึกที่เข้มข้นขึ้นทุกที..."
 
 
 
 
 
 
 
 
  
  
   
   
    สองสามวันให้หลังมานี้ ดูจุนกับโยซอบไม่ค่อยมีเวลามาเจอกันซักเท่าไหร่ เพราะดูจุนมีการบ้านที่จะต้องทำ และโปรเจกต์ภาพที่จะต้องถ่ายนอกสถานที่หลายแห่งกับมีร์ กีกวังเลยดูจะอารมณ์ดีที่โยซอบกับดูจุนแทบจะไม่ได้ติดต่อกันเลยในช่วงนี้ กลับกัน...............ทำไมถึงกลายเป็นว่าโยซอบรู้สึกเหงากันนะ


    "นี่โยซอบ ไปกินจาจังมยอนกันเถอะ^^" กีกวังเอ่ยชวนอย่างอารมณ์ดี ข้างกันนั้นก็มีดงอุนที่กำลังนั่งเล่น psp ที่พึ่งลงเกมส์ใหม่มา


    "เอาสิ ใครไปบ้างล่ะ"


    "ก็มีฉันกับดงอุน แล้วก็นาย ส่วนฮยอนซึงอ่ะ ไปกับพี่จุนฮยองตั้งแต่เลิกคลาสละ เฮ้ออออ น่าเบื่อคนมีความรักเนอะ"  กีกวังเอ่ยหน้ามุ่ย เมื่อคิดขึ้นได้ว่าระยะหลังมานี้ กลุ่มของพวกเขาไม่ได้ตัวติดกันอย่างเคย ตั้งแต่ฮยอนซึงมีแฟน


    "เหอๆ พูดอย่างกับว่าพวกนายไม่มีงั้นแหละ"  โยซอบบุ้ยหน้า กีกวังเลยได้แต่ยิ้มแหยๆอย่างแก้ตัวไม่ออก


    "เอาน่าาา แฟนฉันก็เพื่อนพวกนายเหมือนกันนี่นา มันไม่เหมือนกันซะหน่อย"


    "พูดเข้าข้างตัวเองได้ตลอดอ่ะ" 


    "โยซอบอ่าา อย่างอนดิ ป้ะๆ ไปกินจาจังมยอนร้านเดิมกันดีกว่า หิวจะแย่ละ"  โยซอบพยักหน้าตอบรับ ก่อนที่กีกวังจะดึงแขนเสื้อดงอุนให้ลุกตาม แล้วพวกเขาทั้งหมดก็เดินไปด้วยกัน


    กีกวังกับโยซอบเดินคุยกันไปตลอดทางราวกับนานแล้วที่ได้เดินด้วยกันแบบนี้ ส่วนดงอุนก็กด psp เดินตามหลังพวกเขาเงียบๆ โดยไม่เอ่ยอะไร


    ดิ่งดิ๊ง !


    เมื่อมาถึงหน้าร้านจาจังมยอน จังหวะที่กีกวังกำลังเดินเข้าร้านไปพอดี เสียงเมจเซจของโยซอบก็ดังขึ้นเรียกความสนใจจากเขา โยซอบเปิดดูข้อความ แล้วยิ้มกว้างเมื่อพบว่ามันเป็นข้อความจากน้องรหัสคนโปรด


    'อยู่ไหนเหรอ ซื้อขนมมาฝาก'


    โยซอบพิมพ์ข้อความตอบกลับไป ระหว่างเดินไปนั่งที่โต๊ะกับกีกวังและดงอุน


    'ร้านจาจังมยอนหลังมอน่ะ รู้จักมั้ย? ร้านสีดำๆ'


    ดิ่งดิ๊ง !


    'รู้จัก งั้นเดี๋ยวไปหานะ'


    โยซอบไม่ได้ตอบข้อความอะไรกลับไปอีก นอกจากนั่งอมยิ้มอย่างอารมณ์ดี แล้วสั่งจาจังมยอนเบิ้ลสองชามไปเลย


    "กินเยอะเหมือนเดิมนะไอ้อ้วน"  กีกวังแซว


    "นายก็กินเยอะเหมือนกันแหละน่า"  โยซอบตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ กีกวังยักไหล่อย่างไม่หยี่ระอะไร ก่อนจะหันไปสนใจดงอุนกับเกมส์แทน


    ไม่รู้ว่าเพราะอะไร โยซอบถึงได้รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล ทั้งที่ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เขายังรู้สึกเนือยๆ เบื่อๆ อยู่เลย


    "ดูอารมณ์ดีจังนะวันนี้"  ดงอุนทัก กีกวังยิ้มให้ก่อนจะหันกลับไปหาโยซอบ


    "แน่สิ ก็ไม่ได้เห็นหน้าไอ้เด็กนั่นหลายวันแล้ว คงไม่กล้ามายุ่งแล้วสิท่า ฮึ! สะใจชะมัด"  กีกวังยิ้มอย่างพอใจ โยซอบได้แต่แสยะยิ้มแหยให้ ไม่กล้าบอกหรอกว่าที่ไม่เจอดูจุนไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้นซะหน่อย ดงอุนเองก็พอจะดูออกอยู่เหมือนกัน


    กรุ๊งกริ๊งง~


    เสียงลูกค้าที่เข้ามาใหม่ เรียกความสนใจจากโยซอบไปได้แว๊บหนึ่ง ด้วยความที่โยซอบนั่งหันหน้าไปทางประตูร้านพอดี ดวงตากลมโตเป็นประกายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นคนที่พึ่งมาใหม่เดินตรงมาที่โต๊ะ


    "สวัสดี ไม่เจอกันนานนะรุ่นพี่"  ดูจุนยิ้มบางๆให้ กีกวังชะงักกึกแล้วหันไปมองดูจุนอย่างเซ็งในอารมณ์


    "อื้ม^__^ ไหนล่ะขนม"  โยซอบยิ้มกว้างแล้วแบมือขอ ก่อนที่ดูจุนจะยื่นถุงขนมที่ว่านั่นให้ เจ้าตัวรับมาอย่างพอใจ แล้วพยักเพยิดให้ดูจุนมานั่งข้างๆ ซึ่งดูจุนก็ทำตามอย่างว่าง่าย


    "สวัสดีครับพี่กีกวัง พี่ดงอุน"  ดูจุนเอ่ย ดงอุนแค่ยักคิ้วตอบรับ ส่วนกีกวังหันไปทำหน้ายักษ์ใส่


    "ฉันว่ามื้อนี้คงไม่อร่อยแล้วล่ะ ฮึ!"  กีกวังวางตะเกียบแล้วกอดอกอย่างหงุดหงิด โยซอบหน้าจ๋อยลงไปเล็กน้อย


    "ขอโทษนะ ถ้าเป็นต้นเหตุนั้น"  ดูจุนเอ่ยเสียงเรียบอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก


    "อ้อ รู้ตัวเหมือนกันเหรอ เฮอะ! นึกว่าไม่มีสมองคิด"  กีกวังว่าเข้าให้


    "กีกวัง พูดกับดูจุนดีๆบ้างไม่ได้รึไง"  โยซอบว่าอย่างไม่พอใจขึ้นมาบ้าง ยิ่งทำให้กีกวังหงุดหงิดมากขึ้น


    "ทำไมฉันต้องพูดดีกับคนไม่ดีอย่างมันด้วย ฮึ! ใครๆเค้าก็รู้กันทั้งนั้นว่าไอ้หมอเนี่ย มันเป็นคนใจร้าย! เจ้าชู้เงียบ! แล้วก็ลามกด้วยแน่ๆ!"  กีกวังพูดตามสิ่งที่ได้ยินมาบางส่วน และเสริมเติมแต่งตามความคิดตัวเองไปอีกส่วน


    "นายมันคนไม่มีเหตุผล ดูจุนไปทำอะไรให้นายนักหนา ยังไม่ทันรู้จักเค้าดีพอเลย"  โยซอบชักสีหน้า กีกวังหน้าขึ้นสีเมื่อถูกโยซอบด่า


    "นายด่าฉันเพื่อปกป้องมันงั้นเหรอ!!!"


    "ก็นายล้ำเส้นมากไปแล้วนี่กีกวัง! ฉันคงยอมให้นายมาชี้หน้าด่าน้องฉันปาวๆแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ เพราะดูจุนไม่ใช่คนเลวอย่างที่นายว่าซะหน่อย!"


    "โยซอบ! ฮึ่ย!"  กีกวังเอ็ดลั่นร้าน ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไปอย่างหัวเสียที่ถูกฉีกหน้าแบบนี้ ดงอุนที่นั่งอยู่เลยได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่


    "ทะเลาะกันอยู่ได้นะพวกนายเนี่ย"


    "ฉันขอโทษ... ไม่ได้ตั้งใจจะพูดจาร้ายกาจแบบนั้นกับกีกวังนะ แต่นายก็เห็นนี่ดงอุน"  โยซอบเอ่ยเสียงอ่อย  ดงอุนยิ้มบางๆ


    "อย่าคิดมากเลยโยซอบ นายก็รู้ กีกวังน่ะโกรธง่ายหายเร็วตลอดน่ะแหละ อ้อ! อันที่จริงน่ะนะ เรื่องดูจุน.....กีกวังเค้าก็แค่.........."


    "???"


    "แค่อิจฉาที่นายไปสนิทกับคนอื่นมากกว่าน่ะ"  โยซอบอ้าปากค้างอย่างตกใจในสิ่งที่ได้ยินบวกกับงุนงงเล็กๆ


    "หาาาาา??? อิจฉา?? อิจฉาทำไม??? แล้วฉันไปสนิทกับคนอื่นมากกว่าหมอนั่นตอนไหนกัน!"


    "ก็นะ..... กีกวังน่ะ ขี้หวงจะตายไป ถ้าอยากให้กีกวังยอมรับ นายก็คงต้องพยายามมากหน่อยล่ะนะ"   ดงอุนพูดพลางอมยิ้ม พูดกับโยซอบ แต่กลับเหลือบตามองดูจุนนิดๆ ก่อนจะเดินตามกีกวังออกไป ทิ้งให้โยซอบยังคงงงๆกับสิ่งที่ได้ยินอยู่นิดหน่อย


    "นี่หมายความว่า.....กีกวังอิจฉาดูจุน ก็เลยไม่ชอบดูจุน ฉันเข้าใจถูกรึเปล่าน่ะ?"  โยซอบหันไปถามดูจุนที่นั่งข้างๆ ร่างสูงอมยิ้มนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร ปล่อยให้โยซอบค้างคาใจและทำหน้างุนงงนั่นต่อไปเพราะว่ามัน...น่ารักดี









    -----------------------------------------------------









    "ฮ้าา~ อิ่มแปล้เลย"   โยซอบลูบท้องตึงๆของตัวเองหลังเดินออกมาจากร้าน


    "จะกลับเลยรึเปล่า? เดี๋ยวฉันไปส่งได้นะ"  ดูจุนถาม โยซอบรีบส่ายหน้าพัลวัน แล้วมองค้อนใส่


    "ไม่เอา ไม่ได้เจอกงจูตั้งหลายวันแล้ว ฉันคิดถึง"  โยซอบว่า ดูจุนพยักหน้าเข้าใจกับท่าทีแบบนั้น นี่คงกำลังงอนเขาอยู่สินะ อย่างว่าแหละ....โยซอบรักเจ้ากงจูจะตาย


    น่าอิจฉาจริงๆ


    "งั้นก็ไปเถอะ จะพาไปหา"   ดูจุนว่าแล้วส่งหมวกกันน๊อคให้ คนตัวเล็กรับมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะรีบซ้อนท้ายดูจุนออกไป




    ที่คอนโดดูจุน


    เมี๊ยว~


    "ว้าววว กงจูอา ท้องป่องขึ้นเยอะเลยนะ"   โยซอบลูบหัว เกาคาง และลูกท้องเจ้ากงจูเบาๆ เจ้าเหมียวท้องโตยิ้มอย่างอารมณ์ดี โยซอบไม่กล้าจะอุ้มมันขึ้นมาอย่างทุกที เพราะเจ้ากงจูท้องแก่มากแล้ว


    "อีกไม่นานก็คงจะคลอดแล้วล่ะมั้ง"  ดูจุนว่า


    "นายทำคลอดเป็นรึเปล่า O.O?"  โยซอบหันมาถามตาโตอย่างเป็นห่วง อีกอย่างเขาก็อยากจะเป็นคนแรกที่ได้เห็นลูกของเจ้ากงจูเหมือนกัน


    "จะไปรู้ได้ไง ฉันไม่เคยเลี้ยงสัตว์"  ดูจุนส่ายหน้า โยซอบทำตาเป็นประกาย


    "งั้นเดี๋ยวฉันจะกลับไปหาข้อมูลในเน็ตเอง ถ้าเจ้ากงจูมันทำท่าจะคลอด นายต้องโทรหาฉันทันทีเลยนะตกลงมั้ย?"


    "ทำไม? จะมาทำคลอดให้มันหรือไง"  ดูจุนแค่นยิ้ม โยซอบทำเชิดใส่


    "แน่นอน!! ก็ฉันเป็นแม่มันนี่ เนอะกงจูเนอะ x)"  โยซอบว่าแล้วยิ้มแป้น ดูจุนนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น


    "แล้วฉันล่ะ?"


    "นายก็เป็นพ่อไง^O^"   โยซอบพูดไปโดยไม่ทันฉุกคิดอะไร แต่นั่นทำให้ดูจุนยิ้มพอใจขึ้นมา ก่อนที่เจ้าตัวจะปล่อยโยซอบให้เล่นกับกงจูต่อไป แล้วหายไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแทน เพราะรู้ว่าโยซอบต้องเล่นกับกงจูนานแน่ๆ


    โยซอบเหลือบมองตามดูจุนที่เดินหลบเข้าห้องตัวเองไปแล้วเม้มปากเบาๆ ก่อนจะกลับมาขยี้หัวเจ้ากงจูเล่นอีกครั้ง อดคิดในใจไม่ได้ว่า ทำไมถึงได้รู้สึกดีขนาดนี้ก็ไม่รู้สิ เพราะกงจู.....หรือดูจุนกันแน่นะ


    ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! (>< )( ><)(>< )( ><)


    โยซอบส่ายหน้าพัลวันให้กับความคิดของตัวเอง พลางอดจะเขินไม่ได้ ก่อนจะทำหน้าหงอยเมื่อคิดขึ้นมาว่าตัวเองเอาแต่คิดอะไรไร้สาระอยู่คนเดียว.....


    ดูจุนที่พึ่งเปลี่ยนเสื้อเสร็จซักพัก ยืนกอดอกอมยิ้มมองโยซอบนั่งทำหน้าตาประหลาดอยู่หน้าเจ้ากงจูด้วยความฉงน เดี๋ยวก็ยิ้ม เดี๋ยวก็ทำหน้างอ เดี๋ยวก็ส่ายหัวไปมา ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่กันแน่


    "ทำอะไรอยู่เหรอ"


    "ดูจุน!O_O"  โยซอบสะดุ้งเฮือก ดูจุนที่แกล้งมานั่งข้างๆเงียบๆให้โยซอบตกใจเล่นเลยอดขำไม่ได้กับใบหน้าเหวอๆของโยซอบ


    "=^= เดี๋ยวเหอะ!"  โยซอบชักสีหน้าใส่


    "ล้อเล่นน่า แล้วตกลงทำอะไรอยู่"


    "ดูทีวีกับกงจู"  โยซอบตอบ แต่ดูจุนกลับเห็นว่าเจ้ากงจูเอาแต่นอนตักโยซอบเล่นไม่ได้สนใจจะดูทีวีอย่างที่โยซอบว่าซะหน่อย


    "งั้นเหรอ อิจฉาเจ้ากงจูเนอะ"


    "เห?"


    "ได้หนุนตักนายด้วย"  โยซอบนิ่งไปเล็กน้อยจนดูจุนได้แต่นึกด่าตัวเองในใจอีกครั้ง สงสัยเขาจะเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรอีกแล้วสินะ


    "ฮะๆ แหม เจ้าเด็กขี้อิจฉา"  โยซอบหัวเราะเบาๆ ก่อนจะอุ้มเจ้ากงจูออกไปวางข้างตัว แล้วตบตักตัวเองเบาๆ พลางยิ้มให้


    "มาสิ"   ดูจุนมองอย่างแปลกใจแล้วเอ่ยถามโยซอบ


    "ได้เหรอ?"


    "อ้าว ก็ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ( ' ')"   ดูจุนยักไหล่ โยซอบมองด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเป็นฝ่ายดึงดูจุนลงมาหนุนตักเขาซะเอง


    "อย่าลีลานักเลยน่า ตักฉันราคาแพงนะ"  โยซอบบอก ดูจุนอมยิ้มระหว่างที่นอนหนุนตักโยซอบ


    พูดจาอวดดีจริงๆ ฮึ


    ในขณะที่ตาของโยซอบจ้องอยู่แต่ที่ทีวี มือข้างหนึ่งลูบหลังเจ้ากงจูเพื่อให้มันหลับสบาย ดูจุนเอาแต่มองใบหน้าหวานๆนั่นไม่วางตา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามืออีกข้างของโยซอบนั้นว่างอยู่ ไม่ทันจะได้รู้ตัว ดูจุนก็เผลอจับมือนั้นมาวางที่หน้าอกตัวเอง  โยซอบสะดุ้งแล้วก้มลงมองดูจุน ร่างสูงกำลังจะปล่อยมือจากโยซอบ แต่พอเห็นว่าอีกฝ่ายมองแล้วอมยิ้ม ก่อนจะหันกลับไปที่ทีวีอีกครั้งโดยไม่ได้ว่าอะไร.......


    บอกตรงๆว่าดูจุนก็อดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้เหมือนกัน จากเดิมที่คิดจะปล่อยมือ เลยกลายเป็นว่ากระชับมือนั้นให้แน่นขึ้นกว่าเดิม แล้วหลับตาลงไปพร้อมรอยยิ้มบนตักโยซอบแทน


    ตึก ตึก ตึก


    ว้าว....ใจดูจุนเต้นแรงจัง


    โยซอบก้มลงมองคนที่นอนหลับตาอยู่บนตักของเขา เพราะมือที่ดูจุนจับไปวางไว้บนอก ทำให้โยซอบรู้สึกได้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นแรงของดูจุน อยู่ๆก็พลันให้รู้สึกเขิน.....แก้มกลมๆแดงระเรื่อขึ้นทีละนิด คนตัวเล็กอมยิ้มจนแก้มแทบปริ.....


    ดูไปดูมา....ดูจุนก็น่ารักดีนะ


    มือเล็กข้างที่ลูบเจ้ากงจู เปลี่ยนไปบีบจมูกของดูจุนแทน จนเจ้าตัวต้องลืมตาขึ้นพร้อมกับจับมือโยซอบออก ดวงตาเรียวคู่นั้นจ้องเขม็งใส่โยซอบ ทว่าคนตัวเล็กเอาแต่หัวเราะคิกคักแทน


    "อะไรน่ะ"


    "เปล่านี่ ฮิๆ"  ดูจุนยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างไปบีบจมูกโยซอบบ้าง ไม่บีบเปล่าแต่ยังโยกไปมาอย่างหมันเขี้ยว


    "โอ๊ยๆๆ อันเอ็บอ้าาา =^="  โยซอบบอกหน้างอ เมื่อดูจุนปล่อยมือ โยซอบก็ได้แต่ลูบจมูกที่แดงเถือกของตัวเองป้อยๆ แล้วค้อนใส่ดูจุนวงใหญ่


    "นิสัยไม่ดี ชอบแกล้งคนอื่นก่อนนี่"  ดูจุนว่าเข้าให้ โยซอบเม้มปากอย่างเจ็บใจนิดๆ ก่อนจะหยิกแก้มทั้งสองข้างของดูจุน


    "โอ๊ย! เจ็บนะ ยังโยซอบ"   ดูจุนว่าแต่โยซอบก็ยังไม่ยอมปล่อยมือนอกจากหัวเราะสะใจแล้วแลบลิ้นใส่ดูจุน ร่างสูงใช้สองมือดันตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วสะบัดหน้าออกจากมือโยซอบ แต่คนตัวเล็กก็ยังตามมาหยิกแก้มเขาอีก ดูจุนเลยหยิกแก้มโยซอบกลับบ้าง


    กลายเป็นว่าตอนนี้ทั้งสองคนหยิกแก้มสู้กันไปมาอยู่แถวๆโซฟา จนเมื่อโยซอบเป็นฝ่ายเสียหลักนั่งลงบนโซฟาก่อนอีกครั้ง ดูจุนยันเข่าเอาไว้ที่โซฟาข้างหนึ่ง ในท่าที่เรียกได้ว่าออกจะล่อแหลมอยู่ไม่น้อย แต่โยซอบก็ยังคงหัวเราะ


    "ฮ่าๆ นี่แน่ะๆๆ"  คนตัวเล็กหยิกแก้มดูจุนไปพลาง ดึงยืดไปพลาง แต่จู่ๆ ดูจุนก็นิ่งไป แม้ว่ามือสองข้างนั้นจะยังบีบแก้มโยซอบอยู่ก็ตาม ซักพักหนึ่งกว่าที่โยซอบจะรู้สึกได้ว่าดูจุนแปลกไป...


    "รุ่นพี่.."


    โยซอบนิ่งไปบ้าง เมื่อเผลอสบตาคู่นั้นที่มองเขาอย่างมีความหมาย แต่โยซอบก็ไม่กล้าที่จะตีความอะไรให้มากเกินไป


    สายตาของดูจุนเหมือนจะฉุดโยซอบให้หยุดนิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อน แล้วก็ละสายตาไปไม่ได้ซะด้วย


    เด็กคนนี้....ทำไมถึงดูมีอำนาจขนาดนี้นะ


    "โยซอบ"


    ใบหน้าที่ใกล้เข้ามาทุกที ทำให้ใจของโยซอบเต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกแบบนี้ เป็นความรู้สึกที่โยซอบเองก็ไม่เข้าใจว่าดูจุนทำได้ยังไงเหมือนกัน รู้ตัวอีกทีโยซอบก็เห็นสายตาอ่อนโยนของดูจุนอยู่ใกล้ๆซะแล้ว ฉับพลันก่อนที่อะไรๆมันจะเกินเลย โยซอบก็เบี่ยงหน้าหนี พร้อมทั้งผลักดูจุนออกเบาๆ


    ริมฝีปากเฉียดกันแม้เพียงนิด....แต่กลับยิ่งทำให้โยซอบใจสั่นเมื่อรู้สึกถึงอุณหภูมิอุ่นแว๊บหนึ่งก่อนหน้านี้


    ตึกตัก! ตึกตัก!


    โยซอบหอบหายใจแรงราวกับคนตื่นกลัว ดูจุนที่เหมือนจะพึ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปเลยได้แต่นึกเสียใจ


    "โยซอบ ฉัน..."


    "ไม่!"


    "....."


    "ไม่ต้องพูดแล้ว"


    ดูจุนเงียบ โยซอบเองก็เงียบ แต่ในใจของทั้งสองคนกลับเต้นแรงอย่างหาเหตุผลไม่ได้.....


    "ฉ...ฉันกลับก่อนนะ"  โยซอบคว้ากระเป๋า แล้วลุกขึ้น แต่ดูจุนเป็นฝ่ายคว้าข้อมือเล็กนั่นเอาไว้ โยซอบหยุดนิ่ง แต่ไม่กล้าจะหันไปมอง กลัวเหลือเกิน....กลัวจะเห็นสายตาของดูจุน


    สายตาแบบเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว...


    "ทำไมต้องหนี"  ดูจุนถามเสียงเข้ม


    "หนีอะไร...เปล่านะ ฉันแค่อยากกลับบ้าน"   โยซอบรู้สึกได้จากแรงฉุดเบาๆว่าดูจุนลุกขึ้นยืน ก่อนที่เขาจะเห็นแผงอกของดูจุนอยู่ตรงหน้า


    "รังเกียจเหรอ"


    "......."


    "หรือว่ากลัว"


    "......."


    "......."  แรงของข้อมือที่บีบแน่นขึ้นราวกับจะคาดคั้นเอาคำตอบ ทำให้โยซอบรู้สึกเจ็บนิดๆ


    "ป...ปล่อย ดูจุน...ฉันเจ็บ"   โยซอบว่าพลางพยายามจะบิดข้อมือออกจากการเกาะกุมของดูจุน แต่ดูจุนไม่ยอม


    "โยซอบ"


    "ปล่อยนะ..."  โยซอบพยายามบิดออก ท่อนแขนเล็กนั่นสั่นราวกับจะประท้วง แต่ก็ยังไม่ยอมเงยหน้ามองดูจุน


    โยซอบจะรู้บ้างรึเปล่า.... ว่าอาการตอบสนองของโยซอบ ทำอีกฝ่ายรู้สึกเจ็บปวดแค่ไหน...ท่าทีหวาดกลัวราวกับรังเกียจนั่น แม้จะนึกเจ็บใจที่ห้ามใจตัวเองไม่ทัน แต่การที่โยซอบไม่ยอมมองหน้าเขา กลับทำให้ดูจุนเจ็บยิ่งกว่า....


    "ดูจุน...."  


    ในที่สุด ดูจุนก็ตัดสินใจปล่อยมือโยซอบ แต่ดึงรั้งร่างเล็กๆนั่นเข้ามากอดแทน...


    ให้ตายเถอะโยซอบ! ทำไม! ทำไมต้องตัวสั่นขนาดนั้นด้วย!


    "ฉันขอโทษ"


    โยซอบได้แต่ยืนนิ่งให้ดูจุนกอดอยู่อย่างนั้น ดูจุนซุกหน้าเข้ากับไหล่เล็กนั่น แม้จะงุนงงแต่โยซอบก็ยกมือขึ้นตบหลังดูจุนเบาๆ


    "ไม่เป็นไร..."   โยซอบพูดไปอย่างนั้นเอง จะไม่เป็นไรได้ยังไงกันล่ะ เมื่อกี้น่ะ...อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น มันก็จะกลายเป็นจูบอยู่แล้ว แต่ที่พูดไปแบบนั้น เพราะอ้อมกอดของดูจุน ให้ความรู้สึกว่างเปล่าเหลือเกิน...เหมือนกับว่าดูจุนกำลังเจ็บปวดอยู่อย่างนั้นแหละ


    อึดอัดเหลือเกินนะ ความรู้สึกแบบนี้ โยซอบไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เมื่อดูจุนเองก็เอาแต่เงียบ...........


    "ดูจุน"   โยซอบเรียก ก่อนที่ดูจุนจะยอมปล่อยตัวเขา


    "กลัวฉันใช่มั้ย"  ดูจุนถามย้ำ คราวนี้โยซอบมองหน้าดูจุนแล้วเม้มริมฝีปากอย่างครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้นจนดูจุนแปลกใจ


    "กลัวอะไร^___________^ ทำไมฉันจะต้องกลัวนายด้วยล่ะ"  


    ดูก็รู้ว่ารอยยิ้มนั้น...แกล้งทำ


    "โยซอบ"


    "เรียกพี่สิ^^"


    "อะไรนะ"


    "ฉันเป็นรุ่นพี่นาย นายต้องเรียกฉันว่าพี่โยซอบสิถึงจะถูก"   โยซอบยิ้ม แต่ดูจุนรู้ดีว่าโยซอบหมายถึงอะไร


    "ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ"  


    "ยุนดูจุน...นายคือน้องรหัสของยังโยซอบ"   โยซอบย้ำด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง ดูจุนกำหมัดแน่นด้วยความไม่พอใจ


    "ฉันรู้!"


    "นายควรจะให้ความเคารพฉันในฐานะรุ่นพี่คนนึง" 


    "งั้นรู้เอาไว้นะ ฉันไม่เคยอยากเป็นพี่น้องกับนาย"  ดูจุนเอ่ยเสียงเรียบอย่างโมโห ก่อนจะเดินผ่านหน้าโยซอบเข้าห้องไป แล้วปิดประตูเสียงดังลั่น


    ร่างเล็กสะดุ้งนิดๆ ก่อนจะหุบรอยยิ้มลง แล้วเม้มปากแน่น


    ไม่ได้นะยังโยซอบ นายจะคิดแบบนั้นไม่ได้....


    ฟึ่บ


    โยซอบย่อตัวลงนั่งยองๆกับพื้น แล้วลูบหัวเจ้ากงจูเบาๆ


    "ฉันจะทำยังไงดีล่ะกงจู.... ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้นะ"     


    โยซอบนั่งมองเจ้ากงจูนิ่ง เจ้าแมวเหมียวไม่ได้ส่งเสียงร้องใดๆ นอกจากมองโยซอบนิ่งๆราวกับจะให้กำลังใจอยู่ห่างๆ อีกด้านหนึ่ง ดูจุนเองก็ได้แต่นอนก่ายหน้าผากอยู่บนเตียงของตัวเอง เสียงเงียบด้านนอกทำให้รู้ว่าโยซอบยังไม่ได้ออกไป ดูจุนตั้งใจว่าจะเข้ามาสงบสติอารมณ์แล้วให้โยซอบกลับบ้านไปซะ


    ทำไมไม่ไปซักที ฉันให้โอกาสนายได้ไปแล้วนะ ยังโยซอบ !


    แอ๊ดด...


    ฟึ่บ


    โยซอบที่นอนเล่นอยู่บนโซฟากับเจ้ากงจูผุดลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องดูจุนเปิดออก ดวงตากลมมองดูจุนนิ่ง ร่างสูงเองก็ยังคงคิ้วขมวดนิดๆ โยซอบรู้ดี....ดูจุนกำลังโกรธ


    "ยังไม่กลับอีกเหรอ"  โยซอบพยักหน้า


    "ขอโทษนะดูจุน"  โยซอบลุกขึ้นยืน ส่วนดูจุนยังคงยืนอยู่ที่เดิม ที่ประตูห้องนอน


    "เรื่อง?"


    "ที่ทำให้โกรธ..."


    "แล้วรู้รึเปล่าว่าฉันโกรธเรื่องอะไร"  เอ่ยถามเสียงเรียบ แต่โยซอบไม่ตอบ นอกจากมองหน้าดูจุนนิ่งๆ


    "......."


    "......."


    "ไปส่งหน่อยสิ"  โยซอบเอ่ย ดวงตากลมจ้องดูจุนไม่วางตา ดูจุนจ้องตอบอย่างนึกหงุดหงิดใจ ก่อนจะถอนหายใจเสียงดังแล้วเดินไปที่ประตู


    "ไปสิ"  เอ่ยเสียงเรียบให้ โยซอบยิ้มบางๆแล้วคว้ากระเป๋า เดินตามหลังดูจุนออกไป


    ยังโยซอบ... นายจะทำให้ฉันหวั่นไหวไปถึงไหนกันนะ




    
 
 
 
 
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Let's Talk ++
 
เย้ เย้ เย้ !~
แฟนเพจมี 500 ไลค์แล้ว ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนกันมาตลอดเด้อ ~ ><
ถึงห้าร้อยจะเป็นตัวเลขที่ไม่มาก แต่เค้าก็ปลื้มสุดๆ เลิฟยู~
 
ตอนนี้ยังไม่ได้จุ๊บ แต่ปากก็แตะกันไปหน่อยนึงแล้ว >< อั้ยย๊ะ!
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขียนคู่นี้รึเปล่า ถึงได้รู้สึกว่าช่วงนี้อิลุงหล่อขึ้น(?) คึคึ

สำหรับตอนหน้า......... อาจจะมี หรือไม่มีอะไร............. คึคึ
 
 
 
 

 ปล. ขอพื้นที่ประชาสัมพันธ์นิดนึง
v
v
v
[PR] งานตลาดฟิค วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555
เวลา 13.00 - 18.00 น. ณ Thai CC Convention Hall ชั้น 12
ดูรายละเอียดการซื้อบัตรเข้างานได้ที่นี่จ้า http://fiction-market.exteen.com/

พบกับ thejingz และฟิคทั้งหมดที่ได้รวมเล่มได้ในงานนี้ :)
เค้าจะรออยู่บูธ F14 ใกล้ประตูเลยจ้า มาอุดหนุนกันเยอะๆน้า ><
กระซิบบอกว่า เสร็จจากงานนี้ จะไม่เปิดจองฟิคแล้วนะจ้ะ
จะเดินหน้าปั่นฟิคเรื่องใหม่ๆอย่างเดียวเลย ใครอยากได้ฟิค thejingz แต่ยังไม่มี ห้ามพลาดน้า

Comment

Comment:

Tweet

ซอบบบบบ! มันจะมากไปล่ะน้า tt
สงสารลุงอ่าาาา ลุงที่รัก(น้อยกว่าซอบ) ใจเย็นๆนะ
อิย้วย ก็รู้สึกเหงาไม่ใช่หรอออ
อย่ากลัวลุงนักเลยนะ ! แล้วยังขอให้ลุงไปส่ง
ไม่คิดอะไรก็ขอนิ๊ดนึ๊งงงงง

เจ็บแทนลุง ตอนที่ซอบบอกให้เรียกพี่
คือ... ทำไมต้องบังคับ ฮะ! บังคับทำไม !? tt
เจ็บปวดดดด แว๊กกก
รอตอนต่อไปนะคะ สนุกมากๆเลย ลุ้น ><
แอบนอยกวางอะ หวงเว่อร์! ตัวเองมีอุ่นแล้วก็ยัง...นะ

ลุง! สุ้ๆ :)

#14 By โมม่อน (192.168.16.207, 115.87.6.9) on 2011-12-21 17:16

อั๊ยย๊ะ อะไรเนี่ย ความสัมพันธ์มันคลุมเคลือมั่กมากกกกก
ซอบลูกใจแข็งมากกกกกกก
ดีแล้วๆๆ ให้ลุงมันพยายามอีกหน่อย เดี๋ยวซอบเราจะดูง่ายไป หึหึ
รักน้า ดูซอบ หุหุ

#13 By rachy (223.206.35.222) on 2011-12-10 20:44

โอ้ย อ่านแล้วเขิน T_T
เขินอ่ะ ทำไมโยทำเหมือนรู้ และไม่รู้ เหมือนล้อเล่นกับทั้งตัวเองและดูจุน
ฮืออ ดูจุนอดทนไว้นะ ลองเล่นตามเกมโยไปก่อนนะ
อยากให้ค่อยเป็นค่อยไปจัง เขิน บอกไม่ถูก

#12 By ชิน on 2011-12-10 20:08

สวีตกันขนาดนี้ รีบๆเป็นแฟนกันสักทีสิ 55555
กวังขี้อิจฉา -0-

เชียร์ เบาๆ คบเลย คบเลย!!!!
รอตอนที่6นะค๊าาาา

#11 By foolek (180.180.77.13) on 2011-12-05 19:52

รอตอนต่อไปอยู่

สองคนนี้น่ารักจังเลย surprised smile

#10 By maiam777 on 2011-12-02 21:32

กินน้ำตาลก่อนพิมเปล่าเนี่ย ><

#9 By JOERSAUNSGE on 2011-11-29 23:59

มาช้าอีกแล้วว แง้ววว

หนูโยจ๋า อาการหนูออกขนาดนี้แล้วนะคะลูก
รู้ตัวหน่อยจิ สงสารน้องรหัสตัวดำๆหน่อย

กีกวังก็นะ น่ารักอ่ะ ไอ้เด็กขี้หวง ฮ่าๆ
ดีจังเลยที่ซนดงอุนเข้าใจในนิสัยส่วนนี้ของกวัง
หวังว่ากวังจะยอมรับดูจุนได้ไวๆ

แต่ก่อนอื่น ขอความกรุณา
แม่กงจูรู้ตัวเสียที สงสารพ่อกงจู
ไหนจะหลานตาดำๆที่ใกล้จะคลอดอีกละ

มารวมกันเป็นแฟมิลี่ซะทีเถอะ

ขอบคุณน้องจริงมากค่า สำหรับฟิคสนุกๆ

#8 By taniyone69 (10.66.240.41, 202.12.97.122) on 2011-11-28 02:58

ทำไมซอบถึงยังไม่รู้ตัวซะทีน่ะ embarrassed embarrassed embarrassed

#7 By near (118.174.123.183) on 2011-11-26 15:43

จบได้ทำร้ายจิตใจคนอ่านมากเดอะจริง ><
อ่านไปเขินไป โยซอบเอ้ย! ถ้าใจจะเต้นแรงแบบนั้นนะแกก็ฟังดูจุนมันบอกชอบหน่อยเห๊อะ!
ถ้าจะทำตัวน่ารักกันขนาดนี้ ฆ่าฉันเถอะ = =
รอพาร์ทหน้าไม่ไหวแล้วเดอะจริง จบแบบทำร้ายจริงๆ
มันค้างแรง ว่าจะอ่านหนังสือ คงยาวอ่ะ จิ้นอีกยาว ไม่ได้อ่านพอดีหนังสงหนังสือ ฮ่าฮ่า
เอาใจช่วยเดอะจริงอย่างแรงนะ ><
คงจะได้เจอเดอะจริงตัวจริงสักทีที่งานตลาดฟิค คึคึ สู้ๆจ้า o(^^)o

#6 By 4DJOKER (183.89.86.84) on 2011-11-24 13:31

กีกวังอิจฉาอะไรอ่า ก็มีดงอุนอยู่ทั้งคนแล้วนี่นา ฮี่ๆ
กวังว่าดูจุนอีกแล้ว ว่าแรงด้วยคราวนี้ ทำไมอ้า ดูจุนไม่ใช่คนแบบนั้นน้า T3T
โยซอบก็เผลอว่ากลับ สถานการณ์มันก็ชักตะลาปัดกันไปใหญ่ 555

เมื่อไหร่จะบอกชอบซะทีนะดูจุน รอลุ้นอยู่นะเนี่ย XD
กงจูโชคดีจริงๆ มีโยเป็นแม่ ดูจุนเป็นพ่อ แอร้ยยยยยยยย
ครอบครัวสุขสันต์เลยนะเนี่ย 5555555 XD

งานตลาดฟิคจะไปซื้อฟิคของพี่จริง!
พลาดเมบีเล่มสองไป คราวนี้ไม่พลาดแน่นอน! XD
แล้วเจอกันน้า ฮี่ๆ แล้วก็ยินดีด้วยกับแฟนเพจที่ครบ 500 คนน้าค้า :3

#5 By muddd. on 2011-11-24 13:09

กวางแกอิจฉาอะไรอ่ะ?
อิจฉาที่ว่าไม่มีเพื่อนหร๋อหรือไง?
นายเองก็มีแฟนแล้วนินา ?

พ่อแม่คู่นี้เมื่อไหร่จะบอกรักกันซักทีนา ?
เค้าอยากหนุกตักมั้งอ่ะตะเอง ? (วบพส)
แอร๊ย มีบิบจมูกด้วย

อะไรกันเนี๊ย ?
อีกนิดเดียวเอง
โอ๊ยยยยยย! ยอมรับกันซักทีซิ
(แต่ยังไม่รับก็ดีเหมือนกันนะ)
(จบการเพ้อตรงนี้เถอะนะ ^^)

#4 By EMMUJ on 2011-11-24 00:39

งื้ออ โยยังไม่แน่ใจอะไรหรอลูก
ทั้งที่ดูจุนมันชัดเจนขนาดนั้นนะ
หนูทำแบบนี้ก็เหมือนกับให้ความหวังน่ะสิ
โอยย สงสารดูจุนอ่ะ

ตอนเล่นกันนี่นะ อร๊ายยยย เขิน > ////<
พ่อกับแม่ของกงจูน่ารักจังเลยเน้อ

กีกวังหึงโย กีกวังหึงโย กีกวังหึงโย
กริ๊ดดดด ถึงไม่มีอะไรมากก็จะกริ๊ดดด

#3 By kaze0106 on 2011-11-23 23:25

อั่ยยะ เขินหน้าซุกหมอน

ดูจุนอาาาาาาาา

โยซอบอา พวกนายนี่มัน ฮึ่ย

ดูจุนอาไฟท์ติ้ง หมดความอดทนมะไหร่ก็ปล่ำเล้ย

๕๕๕๕๕๕๕

เค้าไม่ได้หื่นไปชะมะ

แต่เขินอ้ะ >////<

#2 By Csgirl on 2011-11-23 23:19

อ๊ากกกก ซอบคบกันเลยเหอะ

ซอบเป็นแม่ ดูจุนเป็นพ่อ อิอิ

จะเล่นกันน่ารักไปไหน หยิกกงหยิกแก้ม เขินแทน -///-
คบกันไวไวนะ

#1 By @Hersheys22 (124.122.131.41) on 2011-11-23 23:14