[Fic]AEGYO :: Chp.4

posted on 03 Nov 2011 20:15 by thejingz in AboutFiction
 
 
Title ::    AEGYO :) พี่ครับผมรักพี่
 
Pairing :: Doojun x Yoseob
 
Type :: Fiction
 
Author :: thejingz
 
NOTE :: This is the Second Series in "MASTERMIND THE SERIES"
 
-----------------------------------------------------
เพลงประกอบฟิค }} จิ้มฟัง
Ost. ใกล้ไป - Friday
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
MASTERMIND THE SERIES
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
:: CHAPTER 4 ::
"...หวั่นไหว(?)..."
 
 
 
 
 
 
 
 
  
  
   
   
    "โย่! ตัวเล็ก!"   เสียงแหบๆของจุนฮยองร้องขึ้นทักทายเบาๆ โยซอบฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นเพื่อนซี๊และพี่ชายที่รัก(?)เดินมา ก่อนจะชักสีหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นใครอีกคนเดินตามมาด้วย


    "ฮยอนซึง เอาไอ้เด็กบ้านี่มาทำไมอ่ะ!"  โยซอบทำหน้าบึ้ง ดูจุนหันมองตามด้วยอดสงสัยไม่ได้ว่าอะไรทำให้โยซอบหงุดหงิดแบบนั้น ก่อนจะนึกอ๋อในใจ


    "ไม่เอาน่ะโยซอบ"  ฮยอนซึงปรามนิดๆ ก่อนจะนั่งลงข้างโยซอบ โดยมีจุนฮยองนั่งข้างๆ


    "อะไรล่ะ! ก็ไอ้เด็กบ้านี่มันทำกับนายไว้ตั้งเยอะ!"  โยซอบมองซังฮยอนอย่างคาดโทษ


    "ดูท่าทาง เพื่อนพี่คงไม่ชอบใจเท่าไหร่นะที่ผมมา"   ซังฮยอนเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มร้ายๆ โยซอบหันไปจิกตาใส่อย่างเกลียดชัง


    "เดี๋ยวซังฮยอนก็จะไปเมืองนอกแล้ว ฉันก็แค่อยากพามาเลี้ยงส่งเท่านั้นเอง แต่ถ้าไม่ชอบ ฉันกลับก็ได้"  ฮยอนซึงเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบๆแล้วทำท่าจะลุกขึ้น จนโยซอบต้องรีบรั้งแขนเอาไว้แทบไม่ทัน


    "อ๊า! เดี๋ยวสิ...ก็ได้ๆ ชิ เห็นแก่ฮยอนซึงหรอกนะ"  โยซอบยู่ปากใส่ ฮยอนซึงแอบอมยิ้มนิดๆอย่างพอใจ


    "ให้ตายเถอะ!"   มีร์ที่เดินตามเข้าร้านมาในเวลาไล่เลี่ยกัน หยุดอยู่ข้างซังฮยอนแล้วเขม่นใส่ยกใหญ่


    "ยืนขวางทำไม พ่อเป็นเจ้าของร้านเหรอ? ถอยไป!"  มีร์ตะคอกใส่ซังฮยอนแล้วผลักออกให้พ้นทาง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างดูจุน ซังฮยอนยิ้มนิดๆโดยไม่ได้ว่าอะไรแล้วนั่งลงข้างมีร์เช่นกัน


    "เฮ้ย! ใครใช้ให้มานั่งตรงนี้วะ!" มีร์โวยวาย


    "ก็ฉันมากับพี่ฮยอนซึง ไม่ให้นั่งตรงนี้แล้วจะให้ไปนั่งตรงไหนล่ะ?"  ซังฮยอนยักไหล่ มีร์กัดฟันกรอดอย่างขัดใจ โยซอบเห็นอย่างนั้นเลยอดสงสัยไม่ได้


    "มีอะไรเหรอมีร์"


    "อ๋อ.. ก็ไม่มีอะไรหรอกครับพี่โยซอบ ก็แค่ไอ้เวรตะไลตัวนึงที่มันทำให้รถผมเป็นรอยตั้งคืบนึง!" มีร์กระแทกเสียงและทิ้งหางตาใส่ซังฮยอนที่อยู่ข้างๆอย่างนึกโมโห


    "พอดีรถเฉี่ยวกันนิดหน่อยน่ะ"  จุนฮยองอธิบาย โยซอบทำปากเป็นรูปตัวโออย่างเข้าใจ


    "ว่าแต่จะไม่แนะนำหน่อยเหรอเจ้าตัวเล็ก"  จุนฮยองว่า


    "นี่ดูจุนน้องรหัสผมเอง ส่วนนั่นก็มีร์เพื่อนดูจุน ส่วนนี่ฮยอนซึงเพื่อนฉันเอง แล้วนี่ก็พี่จุนฮยองแฟนเค้า^^"


    "พูดมากน่ะโยซอบ แนะนำแค่ชื่อก็พอแล้ว"  ฮยอนซึงเอ็ดเสียงเรียบ ทว่าจุนฮยองกลับแอบโอบเอวเขาเล็กน้อยแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม


    "แนะนำตำแหน่งด้วยน่ะดีแล้ว เดี๋ยวคนจะไม่รู้ว่ามีเจ้าของ"  ดูจุนยิ้มมุมปากนิดๆให้กับความขี้หวงจนออกนอกหน้าของจุนฮยอง


    อาจจะไม่เคยคุยกัน แต่ฟังจากที่โยซอบเล่า ดูจุนก็แทบจะรู้ความสัมพันธ์ของคู่นี้จนหมดไส้หมดพุงนั่นแหละนะ


    "อ่อ คนเนี้ยเหรอที่นายชอบหายไปด้วย จนกีกวังโมโหบ่อยๆน่ะ" ฮยอนซึงถามและจ้องหน้าดูจุนตาไม่กระพริบ


    สายตาเฉือดเฉือนสมคำบอกเล่าจริงๆ รุ่นพี่จาง


    "อ่า..ใช่ (. .)"


    "เฮ้ๆ ไม่เอาน่า อย่าทำเสียบรรยากาศสิ โยซอบ ตัดเนื้อให้พี่หน่อยซิ^^"  จุนฮยองบอก โยซอบยิ้มรับแล้วรีบจัดการให้ตามคำขอ ขณะที่ฮยอนซึงหันไปตวัดสายตาใส่จุนฮยองแทน


    ดูเหมือนนอกจากจุนฮยองกับโยซอบแล้ว ไม่มีใครพูดอะไรกันซักคำ ดูจุนกับฮยอนซึงต่างก็เอาแต่กินกันเงียบๆ ส่วนมีร์ก็เอาแต่เขม่นใส่ซึงฮยอน แถมยังตั้งท่ารังเกียจด้วยการนั่งเบียดดูจุนแทนซะนี่


    เป็นดินเนอร์ที่น่าอึดอัดจริงๆ TT


    ถึงแม้จะเป็นดินเนอร์ที่ไม่ราบรื่นซักเท่าไหร่นัก แต่โยซอบก็กินจนเกลี้ยงอยู่ดี ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไปอย่างไม่สบอารมณ์นัก โดยเฉพาะมีร์น่ะนะ


    "ขอโทษนะ ฉันไม่น่าชวนทุกคนมาเลย กลายเป็นว่ามีแต่คนอารมณ์ไม่ดีกันทั้งนั้น ฉันนี่แย่จริงๆ TT"  โยซอบเดินคอตกลงจากรถ หลังจากที่ดูจุนขับมาส่ง


    "คิดมากน่า อาหารก็อร่อยดีออก"  ดูจุนว่า


    "แต่ฮยอนซึงดูไม่ค่อยชอบนายเลยนะ ฉันเห็นเค้าเอาแต่จ้องหน้านายแน่ะ ส่วนมีร์ก็ดูจะหงุดหงิดมาก เพราะเจ้าเด็กซังฮยอนนั่นแท้ๆ!"   โยซอบบอกอย่างเสียดาย


    "มันผ่านไปแล้วน่ะ อีกอย่าง พี่ฮยอนซึงเค้าก็แค่จ้องหน้า แต่คงไม่ถึงกับเกลียดอะไรฉันขนาดนั้นหรอกมั้ง"  โยซอบเหลือบตามองดูจุน


    "นายคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ"


    "อื้ม^^"   โยซอบยิ้มออกได้หน่อย เมื่อเห็นว่าดูจุนไม่ได้คิดอะไรกับสายตาของฮยอนซึงมากนัก


    "ขอบคุณนะดูจุน"


    "อื้อ เข้าบ้านเหอะ ดึกแล้ว"  ดูจุนเอ่ยปากไล่ โยซอบอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะเดินเข้าบ้านไป แล้วหันมาโบกมือบ๊ายบายดูจุนหนึ่งที


    "เจอกันพรุ่งนี้นะ"


    ดูจุนถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลังจากโยซอบหันหลังเดินเข้าบ้านไปอย่างสบายใจ ร่างสูงขับรถกลับมาจนถึงห้องของตัวเอง โดยมีเจ้าแมวท้องโตออกมาต้อนรับอย่างเคย


    การแอบรักใครซักคน มันก็เหนื่อยใช่เล่นเหมือนกันนะ ก็หัวใจ....มันต้องทำงานหนักกว่าทุกที นอกจากจะต้องเต้นแรงตามความรู้สึก แต่มันยังต้องเก็บซ่อนความรู้สึกนั้นไว้อีกน่ะสิ


    ถ้าหัวใจจะสวนทางกับสมองขนาดนี้....


    "เฮ้อ ไม่เอาน่ายุนดูจุน เลิกคิดอะไรไร้สาระซักที"   ดูจุนส่ายหัวให้กับตัวเอง แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน









    -----------------------------------------------------









    "อรุณสวัสดิ์กีกวัง^^"  โยซอบทักทายแล้วนั่งลงอย่างที่เคย กีกวังที่รู้เรื่องทุกอย่างจากฮยอนซึงกลับเชิดหน้าใส่ ไม่ยอมพูดด้วยอีกแล้ว


    "อะไรอีกล่ะ"  โยซอบทำสีหน้าเบื่อหน่ายใส่อย่างรู้ตัว


    กีกวังกับเขามักจะเข้าขากันได้ดีอยู่เสมอ จะมีก็เรื่องเดียวที่ทำให้กีกวังไม่พูดกับเขาแบบนี้ ...ก็เรื่องดูจุนไงล่ะ


    "ยังจะมีหน้ามาถามอีกเหรอ เฮอะ! ฮยอนซึงเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว ว่านายน่ะสนิทสนมกับไอ้เด็กนั่นขนาดไหน แถมยังคอยเอาอกเอาใจป้อนเนื้อย่างให้มันอีก"  กีกวังพูดไปเบ้หน้าไป


    "ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นซะหน่อย"  ฮยอนซึงชายตามอง ก็เขาแค่บอกว่าโยซอบตัดเนื้อย่างให้ทุกคนกิน แต่ทำไมกีกวังถึงตัดคำพูดเหลือแค่ดูจุนก็ไม่รู้แฮะ


    "จะยังไงก็ช่างเหอะ ยังโยซอบ นายยังเห็นฉันเป็นเพื่อนอยู่รึเปล่า!?"


    "โธ่~ ไม่เอาน่ากีกวัง ทำไมนายถึงชอบตั้งแง่กับดูจุนนักนะ ดูจุนน่ะเป็นเด็กดีนะ เค้าดีกับฉันทุกอย่างเลย ไม่เชื่อนายถามฮยอนซึงดูได้เลย"  โยซอบบอก ก่อนที่ทั้งคู่จะหันไปหาฮยอนซึง ร่างบางเงยหน้าจากหนังสือนิยายในมือ ก่อนจะยักไหล่


    "ไม่รู้สิ ก็พึ่งได้เจอแค่ครั้งเดียว มันตัดสินอะไรไม่ได้หรอก" พูดจบก็ก้มหน้าลงอ่านหนังสือต่อ


    "เห็นมะ! ฮยอนซึงยังบอกว่าไม่ดีเลย!" กีกวังว่า


    "ไม่ใช่ซะหน่อย ฮยอนซึงหมายถึงต้องดูกันไปนานๆต่างหาก ไม่ได้หมายความว่าดูจุนไม่ดีซักหน่อย"  โยซอบแก้ กีกวังขมวดคิ้วแน่นอย่างหงุดหงิด


    "ทำไมนายต้องคอยออกรับแทนเด็กนั่นตลอดเลยห๊า!!"


    "ก็แล้วทำไมนายต้องหาเรื่องว่าดูจุนตลอดเลยเล่า!!"


    "ก็ฉันเป็นห่วงนายนี่!"


    "แต่นั่นก็น้องรหัสฉันเหมือนกัน!"


    ทั้งสองคนจ้องหน้ากันเขม็งอย่างอารมณ์เสียด้วยกันทั้งคู่ ก่อนที่ดงอุนจะเดินเข้ามาแตะไหล่กีกวังอย่างรู้สถานการณ์ดี ส่วนฮยอนซึง....แค่ถอนหายใจ


    "อะไรกันสองคนนี้ ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ" ดงอุนยิ้มแหยๆแล้วนั่งลงข้างกีกวัง


    "ก็ดูโยซอบสิ!"


    "กีกวังนั่นแหละ!"


    "โอ๊ย พอซักที ทะเลาะกันอยู่ได้ ฉันอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง ถ้าปัญหามันมากนัก กีกวัง นายก็คอยตามเฝ้าโยซอบซะเลยสิ จะได้รู้ว่าดูจุนนิสัยยังไง"  ฮยอนซึงบอกอย่างหงุดหงิดบ้าง ก่อนจะหยิบหนังสือเดินจากไป คาดว่าคงไปหามุมสงบของตัวเอง กีกวังกับโยซอบจ้องหน้ากันอีกครั้ง ก่อนที่ดงอุนจะเอ่ยขึ้น


    "ฉันว่าก็ดีนะ พวกนายจะได้เลิกทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้ซักที"


    "ชิ ก็ได้ แล้วนายจะรู้ ว่าฉันพูดไม่ผิดซักคำ ยังโยซอบ"


    "ได้เลย นายเองก็จะได้รู้ ว่าน้องฉันน่ะ เป็นคนดี!"


    อา....ช่างเป็นบรรยากาศที่น่ากลัวจริงๆ ^^;;;


    แชะ!


    ขวับ!


    ทั้งโยซอบ กีกวัง และดงอุนหันหน้าพร้อมกัน หลังถูกแสงแฟลชสาดเข้าใส่ ก่อนจะพบว่าเป็นมีร์นั่นเองที่กดชัตเตอร์ ข้างกันนั้นก็คือดูจุน....


    "หวัดดีคร้าบบพี่โยซอบ คุยอะไรกันอยู่เหรอ ถ้าทางหงุดหงิดกันน่าดู"  มีร์ทักอย่างร่าเริงโดยไม่ได้อ่านสถานการณ์เลยแม้แต่น้อย


    กีกวังเหลือบมองดูจุนแล้วคิดอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง...


    "นั่งก่อนสิ"   กีกวังบอก แต่มีร์ส่ายหน้า


    "ขอโทษครับรุ่นพี่ ผมต้องรีบไปเรียนต่อน่ะ แค่แว๊บมาทักทายเฉยๆ"  มีร์พูดจบก็โค้งให้พวกโยซอบแล้วยักคิ้วให้ดูจุนก่อนจะเดินจากไปพร้อมกล้องคู่ใจในมือ


    ไอ้มีร์ตัวแสบ - -


    "แล้วนายล่ะ ไม่มีเรียนเหรอ"  กีกวังหันมาถามดูจุนบ้าง


    "วันนี้เซคยกเลิกกระทันหันน่ะ"    กีกวังเบ้หน้านิดๆ อย่างหมันไส้ ไม่เชื่อและคิดว่าดูจุนนั่นแหละที่โดดเรียนซะเอง


    "งั้นนายก็ว่างแล้วสินะ ดีเลย โยซอบบ่นว่าคิดถึงนายอยู่พอดีแน่ะ"  โยซอบทำตาโตเมื่อกีกวังพูดอย่างนั้น ขณะที่ดูจุนเพียงแค่มองโยซอบอย่างแปลกใจ


    "พูดอะไรของนายน่ะกีกวัง!"


    "แหม... ทำเป็นเขินไปได้ ดูจุน นั่งก่อนสิ"  กีกวังยิ้มร้ายแล้วเอ่ยเชิญ ดุจุนพยักหน้าเป็นการขอบคุณ ก่อนจะนั่งลงข้างโยซอบที่กำลังงุนงงกับการกระทำของกีกวัง


    "นี่ดูจุนยังไม่มีแฟนใช่มั้ย?" 


    "ยังครับ" แม้จะแปลกใจที่อยู่ๆกีกวังก็ถามเรื่องนี้ แต่ดูจุนก็ตอบไปโดยดี


    "แล้วชอบคนแบบไหนเหรอ"


    "รุ่นพี่ถามทำไม"  ดูจุนถามอย่างแปลกใจ เพราะปกติเขาก็พอรู้ตัวดีว่ากีกวังไม่ชอบขี้หน้าเขาขนาดไหน แล้วอยู่ๆจะมาอยากรู้เรื่องส่วนตัวของเขาทำไม


    "โยซอบเค้าอยากรู้น่ะ" กีกวังยิ้มหน้าซื่อ ดูจุนเหลือบมองโยซอบเล็กน้อย


    "กีกวัง!!!  ฉันเปล่านะ!"  โยซอบเอ็ดกีกวังที่ทำหน้าระรื่น แล้วหันไปบอกดูจุน


    "ว่าไงล่ะ ตอบมาสิ"  กีกวังเร่ง


    "ก็... ตัวเล็ก น่ารัก เป็นธรรมชาติ"  ดูจุนตอบเพียงสั้นๆ กีกวังอ้าปากเล็กๆ ก่อนจะยิ้มจนตาหยี